Wilhelmus Hendricus van Grasstek (1921-1974) en Johanna Wilhelmina Berkhout
Wilhelmus Hendricus was vanaf 16 April 1940 werkzaam als ambtenaar bij de Gemeentelijke Dienst voor Sociale Zaken te Amsterdam.

Op 1 October 1943 werd hij door de bezetters "Duitsers" voor verplichte tewerkstelling naar Duitsland (Soest) gevoerd. Om het verblijf in een "Arbeitslager" mis te lopen, ontvluchtte hij en kwam in Güterslok terecht, alwaar hij fabrieksarbeid verrichtte en bij particulieren zijn intrek nam. In April 1945 werd hij door de Engelsen en Amerikanen bevrijd en keerde in Juni 1945 behouden in Amsterdam terug.

Wilhelmus Hendricus van Grasstek trouwde op 28 April 1949 met Johanna Wilhelmina Berkhout, dochter van Dirk Berkhout en Johanna Wilhelmina Huijbens.

Bij het kerkelijk huwelijk op 24 Mei 1949 zong zijn broer, Lodewijk, de solopartijen. Het huwelijk bleef tot hun grote spijt kinderloos.

Wilhelmus Hendricus van Grasstek ontving op 12 Juli 1960 van de Gemeente Amsterdam de bronzen legpenning, als blijk van waardering voor de geboden hulp, verleend tijdens de overstroming van het Tuindorp-Oostzaan in Januari 1960. De legpenning is vervaardigd door de N.V. Koninklijke Begeer te Voorschoten.
In verband met zijn gezondheid (hart- en vaatziekte) werd hij vervroegd eervol ontslagen uit Gemeentedienst en 1 Maart 1973 gepensioneerd.

GENEALOGIE:
Samen met zijn vrouw Ans, heeft Wim zich bekwaamd in de genealogie. Beiden hebben een zeer grote bijdrage geleverd aan het completeren van de toch al uitgebreide genealogie die door George Willem van Grasstek (1875-1942) en Wim's oudere broer, Lodewijk (Bob) (1919-1996) vóór de oorlog was verzameld. George van Grasstek was in de 2e Wereldoorlog overleden en na de oorlog beschikte zijn broer Lodewijk, door opgroeiende kinderen, niet over voldoende tijd om het genealogische werk voort te zetten. Wim verdiepte daarop de genealogische speurtocht van de familie met zeer veel enthousiastme, daarnaast speurde hij ook in de genealogie van moederskant, de Plempers.
Samen met zijn vrouw Ans verzamelde hij een enorme hoeveelheid informatie en ging ook in Duitsland op onderzoek naar de wortels van de familie. Wim had als lid van de genealogische vereniging het plan om zijn levenswerk te gaan publiceren. Helaas werden zijn plannen in 1974, toen hij 53 jaar oud was, doorkruist door een dodelijke ziekte. Ans heeft kort voor haar overlijden in 2001 hun gehele archief van het familieonderzoek overgedaan aan neef Lodewijk van Grasstek.
Bron: http://www.familievangrasstek.nl