.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Deze parterre woning is aan de linkerzijde van de zwart-wit foto, voor het hoge puntdak en gelegen in de Zeeheldenbuurt.
(de zwart-wit foto is van 1951)
Het Zeeheldenkwartier, dat hoofdzakelijk tussen 1870 en 1890 gebouwd werd en daarmee een van de oudste stadsuitbreidingen is, wordt begrensd door de Laan van Meerdervoort, de Zeestraat, de Toussaintkade, de Hoge Wal, en de Waldeck-Pyrmontkade.
Ontwikkelingsgeschiedenis:
Tot rond het midden van de vorige eeuw vormden de zeventiende-eeuwse grachten de bebouwingsgrens van Den Haag. Toen daarna echter de Haagse bevolking zeer snel toenam werd het noodzakelijk de stad buiten de grachtengordels uit te breiden. 't Kleine Veentje, de veenpolder waar het Zeeheldenkwartier uiteindelijk verrees, lag aan de rand van de noordwestelijke singelgrachten en bestond voornamelijk uit weilanden. Tussen de Veenkade en de sloot, de latere Elandsgracht die de polder doorsneed, verbouwden tuinders bloemen en groenten. Later zou ook de Elandstraat de Zeeheldenbuurt en de Dichtersbuurt van elkaar scheiden. In het noorden vormde de Laan van Meerdervoort, genoemd naar de (bouw-)hoeve Meerdervoort, de grens tussen veengebied en duingebied.
De eigenlijke Zeeheldenbuurt, met het Prins Hendrikplein - genoemd naar prins Hendrik 'de Zeevaarder' (1820-1879) - als middelpunt en enige openbare groenvoorziening in de wijk, werd tussen 1870 en 1890 gebouwd. Het stratenplan was al eerder ontworpen. Kennelijk had de gemeente haar les getrokken uit het niet planmatig bouwen zoals dat in de Schilderswijk was gebeurd. De Zeeheldenbuurt werd dan ook uiteindelijk een betere negentiende-eeuwse woonwijk, zij het met een nogal rechthoekig stratenplan. De bebouwing, die bestond uit herenhuizen en ook wel aparte boven- en benedenwoningen, bood woonruimte aan het sterk groeiende aantal ambtenaren, militairen, Indische verlofgangers en gepensioneerden, de zgn. 'middenstand'. (bron: Gemeente Den Haag)